یکشنبه, 07 دی 1393 11:45

عبدالفتاح سلطاني

كانون حمايت از خانواده جان باختگان و بازداشتي ها - با ياران دربند:


زنداني سياسي عبدالفتاح سلطانی

عبدالفتاح سلطانی (متولد ۱۱ آبان ۱۳۳۲) وکیل دادگستری، زندانی سیاسی، عضو کانون مدافعان حقوق بشر و عضو هیات مدیره کانون وکلای دادگستری است.

سوابق کاری
وی سابقه وکالت در بسیاری از پرونده‌هایی که دارای جنبه حقوق بشری است، پرونده فعالان سیاسی، دانشجویان، روزنامه نگاران و... را دارد، که می‌توان به پرونده اکبر گنجی، پرونده زهرا کاظمی، پرونده دکتر زهرا بنی یعقوب، پرونده هاله اسفندیاری، پرونده نیروهای ملی مذهبی، پرونده سهیل آصفی، پرونده معلمان، پرونده اعضای سندیکای شرکت واحد و پرونده کارکنان سازمان انرژی اتمی متهم شده به جاسوسی اشاره کرد.

زندان پس از انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)

سلطانی پس از اعتراضات مردم ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) در ۲۶ خرداد ۱۳۸۸ در پی اعتراضات مردمي توسط ضابطان دادگاه انقلاب دستگیر و روانه بند دویست و نُه زندان اوین شد. اساس اتهامات علیه وی، شرکت در تاسیس "کانون مدافعان حقوق بشر ایران"، دریافت جایزه حقوق بشر شهر نورنبرگ آلمان، فعالیت تبلیغی علیه نظام و مصاحبه با رسانه‌ها درباره وضعیت موکلانش است.
او توسط قاضی مرتضوی متهم به جاسوسی از طریق افشای اطلاعات پرونده موکلان خود که به جاسوسی متهم شده بودند و همچنین تبلیغ علیه نظام شد و بیش از ۷ ماه را در زندان اوین گذراند.
در دادگاه تجدید نظر به ۵ سال حبس و ۵ سال محرومیت از خدمات اجتماعی محکوم گردید. اما دادگاه تجدید نظر وی را پس از ۲۱۹ روز حبس از کلیه اتهامات تبرئه کرد و تلاشهای او برای تحت پیگرد قرار دادن مقامات دستگاه قضایی به نتیجه‌ای نرسید.
همسر او، معصومه دهقان، روز ۲۲ تیر ماه پس از ملاقات با عبدالفتاح سلطانی در زندان اوین گفت که همسرش متهم به «تشکیک در انتخابات» شده و به موجب ماده ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی در زندان به سر می‌برد. این ماده به تبانی چند نفر برای اقدام علیه امنیت ملی اشاره دارد.
به گفته معصومه دهقان حُکم بازداشت سلطانی نیز توسط راسخ صادر شده که پیشتر سلطانی علیه او به دادگاه شکایت برده‌است.

عبدالفتاح سلطانی در ۲۷ آبان ۱۳۹۰، از جواد لاریجانی به دلیل دروغ پردازی شکایت کرد. وي همچنين روز هجدهم دیماه به دلیل وجود ایراداتی در نحوه برپایی دادگاه، حاضر نشد، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی پیرعباس از خود دفاع کند. مائده سلطانی، فرزند او با اعلام این خبرگفت: پدرم دو ایراد اساسی به دادگاه داشت. یکی این که دادگاه او باید با حضور هیات منصفه و با شرایط دادگاه سیاسی باشد. همچنین ادامه بازداشت او غیرقانونی است و باید به قرار بازداشت تبدیل و آزاد شود.
عبدالفتاح سلطانی در اسفند ماه ۱۳۹۰، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی پیر عباس به ۱۸ سال حبس در تبعید به شهر برازجان و ۲۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد.

متني نوشته عبدالفتاح سلطاني كه در تماسي براي خانواده اش خوانده است :

بي گمان، ديدگان چشم به راهم كه ديري است با ريسماني از عشق به در بسته دوخته شده اند و جام شوكران انتظار را با چه ولعي جرعه جرعه مي نوشند، طعم خستگي را هرگز نخواهند چشيد؛
و گوش‌هاي تيزشده‌ام كه ديرگاهي است به سكوت خيره شده‌اند و تولد صداي نوازشگرت را از آن حامله ي پابه ماه به انتظار نشسته اند، روي دلتنگي و نااميدي را هرگز نخواهند ديد؛
و دلم كه با سيلي صورتش را سرخ نگاه داشته و همچون مرغ سركنده افتان و خيزان ، با چه اميدي به سوي تو بال و پر گشوده است از پاي نخواهد نشست؛
و من جان سخت خيره سر، كه سنگيني و سنگدلي سكوت را ديگر برنتافتم از جا كندم و جان شيفته را بر طبقي از عشق بر سر گرفته تا ناقوس رسوايي ام در هر كوي و برزني به صدا درآيد؛
باشد كه ازين ره، بند از پاهايم گشوده و قفس آرزوهايم شكسته، فرصت پرواز از خاك تا افلاك فراهم گردد. بدين سان دردانه‌هاي آزادي و عدالت را آويزه‌ي گوش ملك و ماه كرد تا اگر روزي ناله ي ستمديدگان در هياهوي دلقكان بازار مكر و ريا و كفتاران رو سياه گم شد، خلق الله بتوانند در شبهاي مهتابي با ديدن قرص ماه ياد دردانه هاي پر پر شده‌ی به سوي ماه پر كشيده را گرامي دارند و با هم يكدل و يكصدا زمزمه كنند.
نه آزادي! نه دادی! فلك ما را چه دادي؟.

 جایزه سالانه مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا

مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا (آی سی اچ آر):  الکس نیو، وکیل دادگستری و دبیر کل سازمان عفو بین الملل در کانادا و عبدالفتاح سلطانی وکیل دادگستری، مدافع حقوق بشر و زندانی سیاسی در ایران، جایزه حقوق بشری سال 2013 مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا (آی سی اچ آر) را در روز یکشنبه 24 نوامبر در تورنتو به صورت مشترک دریافت کردند. این جایزه برای قدردانی از کوشش مدافعان حقوق بشر در داخل یا خارج ایران اعطا می شود.
بر اساس نظر کمیته داوری در مرکز بین المللی حقوق بشر در کانادا که برای حمایت از حقوق بشر در ایران و کشورهای همسایه ایران فعالیت می کند، آقایان الکس نیو از کانادا و عبدالفتاح سلطانی از ایران به دلیل سال ها فعالیت در دفاع از حقوق بشر و پیشبرد ارزش های حقوق بشری به عنوان برندگان مشترک جایزه حقوق بشری این مرکز در سال 2013 انتخاب شدند.
جایزه عبدالفتاح سلطانی اين مدافع حقوق بشر زنداني را پرفسور اروین کاتلر وزیر سابق دادگستری کانادا و استاد حقوق به آقای غلامحسین رئیسی وکیل سابق دادگستری در ایران تحویل داد. آقای رئیسی با دریافت این جایزه، پیام آقای عبدالفتاح سلطانی را قرائت کرد.
عبدالفتاح سلطانی در کارنامه فعالیت های مدنی و حقوق بشری خود تأسیس کانون مدافعان حقوق بشر، و کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و عادلانه را دارد. آقای سلطانی در طول 24 سال اشتغال به حرفه وکالتش دفاع از پرونده های فعالان دانشجویی، کارگری، معلمان، اقلیتهای قومی و دینی همچون بهائیان، نوکیشان مسیحی، کرد و آذری و … را در کارنامه خود دارد که بدون دریافت حق الوکاله یا حق الزحمه آنها را پذیرفته است. او دارای 13 سال حکم زندان است.
 
پیامی از پشت دیوارهای بلند زندان اوین

حسین رئیسی، وکیل و پژوهشگر حقوق بشر که به نمایندگی از سوی عبدالفتاح سلطانی جایزه را دریافت کرد و پیام او را خواند، متن زیر را در این رابطه نوشته است:
یکشنبه سوم آذر ماه 1392 به نمایندگی از همکار شجاع و قهرمان و شرف جامعه وکالت در ایران، آقای عبدالفتاح سلطانی در شهر تورنتو کانادا در مراسمی که برای تقدیم جایزه حقوق بشر به ایشان و الکس نیو مسئول سازمان عفو بین الملل در کانادا به وسیله سازمان بین المللی حقوق بشر ایران در کانادا برگزار شده بود شرکت کردم و  پس از دریافت جایزه پیام ایشان را قرائت نمودم.
پر واضح است که اختصاص جایزه ای نمادین به یکی از وکلای دادگستری و مدافعان حقوق بشر باعث ارج نهادن به جایگاه رفیع و انسانی یک مدافع راستین حقوق انسانها است. کسی که صرفا به دلیل اشتغال به وکالت دادگستری و تصدی وکالت در پرونده های سیاسی، عقیدتی و حقوق بشری و مشارکت در تاسیس کانون مدافعان حقوق بشر با خانم شیرین عبادی و جمعی دیگر از همکاران وکیل و به دلیل دریافت جایزه حقوق بشر نورمبرگ آلمان به 13 سال زندان و تبعید و محرومیت از اشتغال به وکالت محکوم شده است، شایسته تکریم به وسیله مردم ایران در وهله نخست و کوشندگان حقوق بشر در سراسر دنیا در درجه بعد خواهد بود.
این پیام می خواهد به همه ما انسانها یادآوری نماید که حقوق بشر چیست و چگونه به صورت مستمر و سیستماتیک در ایران به وسیله نهاد حاکمیت نقض میگردد، اگر چنین نبود، اینک صاحب پیام در زندان نبود.
آقای سلطانی چنین شروع میکند:” سلام و درود خود را از پشت دیوارهای بلند زندان اوین تقدیم شما نموده و ازتوجهتان به موضوع حقوق بشر و نقض آن در ایران تشکر می کنم.”
سپس به تاریخ 45 ساله پیوستن ایران به میثاق های بین المللی و الزام آور حقوق مدنی سیاسی و اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی اشاره می نماید و متذکر می گردد که این حقوق در ایران نه تنها تامین نمی گردد، بلکه همواره نقض میشود،  چنانچه می گوید:” باید بگویم امروز ایران در مراجع بین المللی حقوق بشری نه به عنوان کشوری دمکرات و آزاد بلکه به عنوان یکی از کشورهای ناقض حقوق بشر معرفی شده و در صدراین لیست قرارگرفته است. چرا که در ایران امروز از دین و اعتقادات مذهبی حاکم بر ایران به عنوان ابزاری برای نهادینه کردن انواع تبعیضات جنسیتی، قومیتی، مذهبی و اعتقادی استفاده می شود.”
 پیام مفصل این وکیل زندانی خود حکایت از استبدادی می نماید که با ابزارهای قوانین جزایی و دستگاه اختصاصی دادگاه های انقلاب تحت فرمان نهادهای امنیتی او و بسیاری از وکلای دادگستری را  متحمل فشارهای ناروا، روانه زندان و یا ناچار به ترک کشور کرده است. از نظر ایشان:” هر گونه انتقاد و یا اعتراض به عملکرد هریک از مسئولان مملکتی، مخالف امنیت کشور تلقی می شود، احزاب و گروه های سیاسی فعالیت آزادانه نداشته و گروه های بزرگی از مردم محروم از حق مشارکت سیاسی هستند ، انتخابات، آزاد نیست، قوانین جزائی به وسیله ای برای سرکوب منتقدان و معترضان تبدیل شده است. وکلا و مدافعان حقوق بشر به ممنوعیت خروج از کشور، محرومیت از عضویت در هیأت مدیره کانونهای وکلای دادگستری، محرومیت از وکالت، ممنوعیت اشتغال به تدریس در دانشگاه ها، بازداشت غیر قانونی، تحمل انفرادی، حبس و زندان و تبعید در مناطق بد آب و هوا، خروج  و تبعید اجباری از کشور، مصادره اموال و… محکوم شده و می شوند و حتی خانواده های آنان نیز از فشار نهادهای امنیتی در امان نبوده اند.”
آقای سلطانی دست از مبارزه مدنی خود بر نداشته و در اندیشه حقوق زندانیانی است که هر روز در مقابل چشم او نادیده گرفته میشوند. او دیدن ظلم در زندان های را بر نمی تابد و در همین رابطه دلایل اعتصاب غذای اخیر خود را مرتبط با این موضوع می داند و اشاره می کند:” مشاهده درد و رنج زندانیان بیماردر شرایط نامطلوب زندان و دیدن مرگ مظلومانه ی خاموش و تدریجی آنان روح و جان انسان را می فرساید. طبیعی است برای یک وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر مشاهده هر روزه موارد نقض حقوق زندانیان و قرار دادن آنان در وضعیتی خلاف موازین انسانی امری است تحمل ناپذیر و بدیهی است که همه راه های قانونی را برای رفع این وضعیت طی می کند اگر چه که خود زندانی ظلم و بی عدالتی باشد. و آن گاه که همه راه های رفته ی قانونی و نامه نگاری های اداری بی پاسخ بماند تنها یک راه برای فریاد و بیان این دردها باقی می ماند و آن گذشتن از سلامتی و جان است که با اعتصاب غذا شروع  می شود. علیرغم اینکه اعتقادی به انتخاب اعتصاب غذا برای بیان خواسته ها و مبارزه با بی عدالتی و ظلم ندارم، ناگزیر شدم تا با اعتصاب غذای خود صدای خاموش زندانیان بیمار بویژه زندانیان شناخته نشده و کمتر شناخته شده باشم، البته نتایجی داشته است اما لازم است به طور مداوم پیگیر وضعیت زندانیان بیمار باشیم تا دیگر شاهد زندانی بیماری نباشیم که رسیدگی به وضعیت سلامت او به فراموشی سپرده شده باشد.”
پیام این وکیل شجاع و دربند زندان های بی عدالتی و نابرابری جمهوری اسلامی با این عبارت خاتمه می یابد.” به ناقضین حقوق بشر در سراسر جهان و بویژه در ایران اعلام می کنم با زندان، زنجیر و شکنجه می توان جسم انسان را ناتوان و در بند کرد اما روح او را و اندیشه او را هرگز نمی توان تضعیف و یا در بند کرد. مدافعان حقوق بشر در هرکجا که باشند احترام به کرامت ذاتی انسانها و دفاع از حقوق آنان جزئی از زندگی و حیاتشان است.”

</p>

نظر شما در رابطه با مطلب حاضر