جمعه, 05 خرداد 1396 22:06

برخیزیم، «رمضان» آمد، با شولایی از خاکستر شعبان بر دوش

كانون حمایت از خانواده جان باختگان و بازداشتی ها 5خرداد ۹۶: رمضان عرفان است، فلسفه است، هنر است، رمضان جنگ است، جنگی خونین میان دو انسان در یک جسم. بین دو تمایل در یک روح، بین کهنه و نو در یک بودن.
رمضان در پوچ‌زارِ سرسام‌آورِ چرخه‌ی تکراری زندگی، طرح سوالی است از جنس شروع. ایستادنی آگاهانه و چرخیدنی برخلاف عادت؛ شکستن بن‌بست‌های غریزی، سر به درآوردنی نیلوفر وار از مرداب و آویختن به شعور خورشید.
رمضان ماه شب بیداری است. ماه بکرترین شیری سحر را نگریستن؛ هم چشم با ستارگان بامدادی، ماه اشراق، ماه دریافتنِ نادریافته‌هایی که هماره نمی‌توان در ماههای معمول دریافت. ماه نظر بستنهای شگفت به ناشناخته‌های آسمان و تشخیص هیأت صورت فلکی‌ها، در خرمن انبوه زمردهای سپید. پی بردن از پوسته‌ها و ظواهر به کنه وجود، کرنشی حیرت‌انگیز در برابر خضوعِ لایتناهی و اعترافی آگاه به شعور جاری در جهان فراسو و فراسر.
رمضان اگر ‌چه به ظاهر آب و نان را از آدمی می‌ستاند ولی آنها را غبار می‌تکاند و به‌مثابه‌ی دو نعمت بزرگ در مداری نوین و تکاملی به آدمی می‌بخشد. بنابراین رمضان نخوردن و ننوشیدن نیست. نوشیدنی ناسیراب‌وار از آبشارها و چشمه‌های زلال‌جوش در ژرف‌ترین قلمرو روح و جان آدمی است.
اما رمضان فراتر از رمضان بودن، یادآورد وصل است. وصل همان رازآشنا دوستی که نزدیکتر از ما به ماست «او» یی که جز او نیست. او که تمام‌وقت پشت در قلب ما، در خلوتجایی بین ما و قلب ما، با نگاهی از تمنا و اشتیاق فالگوش ایستاده است تا کی سرانگشتان مرددمان کوبه را بنوازد و بر در دق‌الباب کند. او همیشه هست. ما همیشه نیستیم. او آماده است تا در بگشاید، ماییم که قفلی بر قفل می‌آویزیم و لحظة دیدار را خست می‌ورزیم.
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ [انفال 24]
رمضان مبارک!

با ما در كانال كانون حمایت از خانواده جان باختگان و بازداشتی ها همراه باشید
https://telegram.me/CanoonJb

نظر شما در رابطه با مطلب حاضر